Jakoś tak mam, że za filmami sportowymi przepadam niespecjalnie. Niezłomny długo więc czekał na swoją kolej. Po obejrzeniu filmu Ryana Littlea awers do gatunku tylko się pogłębił.

Jak informuje sam wstęp scenariusz pisany przez życie, a dla potrzeb filmu poprawiony przez Davida Plilera. Historia utalentowanego gracza rugby który przez większość czasu grał w drużynie własnego ojca. Po nieszczęśliwym wypadku trafia do zakładu poprawczego, tam zostaje zwerbowany do przeciwnej drużyny, wkrótce będzie musiał grać przeciw własnemu ojcu.

Już wstęp zdradza, że będzie można zobaczyć przemianę buntowniczego nastolatka w gwiazdę rugby. Przez prawie dwie godziny kino oferuje widzowi trochę sportu i całą masę walki z własnymi słabościami. Rick Penning (w tej roli Sean Faris) powoli dojrzewa, poważnieje i rozumie czym tak naprawdę jest życie.  A wszystko za sprawą rugby, trenera, drużyny. Oczywiście nic nie idzie tak gładko jak wydawać by się mogło, bunt młodego człowieka nie tak łatwo stłumić, a starzy znajomi z drużyny ojca niekoniecznie w tym pomagają. Sam ojciec (Neal McDonough) też jest raczej postacią negatywną. Zależy mu w zasadzie na zwycięstwach drużyny, wiele w życiu jako sportowiec nie osiągnął, do tego stara się kierować karierą własnego syna, jego jednak o zdanie nie pytając. Czytaj dalej